ten typ to ciekawa postać, bez sprzecznie totalnie zajawiona deskorolką. 36 letni na dzień dzisiejszy Jussi – po za tym, że podobnie jak i ja, spokojnie kwalifikuje się do miana bycia „dziadkersem”, „dinozaurem” czy też prawdziwym „old school’owce”  << i tu równie ważna UWAGA!!! nie mam na myśli opcji w postaci  wgrany patch na emo, bo teraz trendy jazzy i na topie jest oldschool – czyli kwestii wizualnych właśnie – a mówiąc / pisząc „OLD SCHOOL” mam na myśli wszystko to co dobre, nie namacalne, mające nic wspólnego z materiią, czerpiące z prawdziwych źródeł, a przede wszystkim fundamentalne i określające każdego z nas po faktach, myślach, słowach a nie po ubiorze >>  - tak więc wspomniany Jussi, który zapoczątkował swój byt na tej planecie w miejscu znanym pod nazwą Finlandia, przemieszcza się po Świecie a jego celem jest po prostu jazda na deskorolce, w coraz to ciekawszych miejscach. Generalnie nie zamierzam Ci tutaj przytaczać całej historii tego człowieka, bo jeżeli masz ochotę się z nią zapoznać to wpadnij do niego na stronkę:  http://www.jussikorhonen.com/ . Na ów waścia trafiłem oglądając nie długi materiał filmowy nakręcony w pięknej Finlandzkiej mieścince, zwanej Pispala. I tak po nitce do kłębka, dotarłem do mysta Jussi, a jako że warta to przedstawienia persona – a niestety dzisiejsze, że niby skateboardowe portale ino wideo, wideo + marne jedno, maks kilku zdaniowe przekazy wszędzie tej samej treści- tak więc poza wrzutką wideo postanowiłem wyartykułować kilka informacji, a poniżej materiał z full pipe spotu w Pispala w Finlandii:

PISPALA – Koko maailma from Finnished Skateboarding on Vimeo.

cały tydzień lało, chmurufff dużo było, ponuro i nie miło – bo niż co po planecie ziemia krąży się w nasze rewiry przypelętał – przy czym w nocy z soboty na niedziele się zawinął. to była już a raczej dopiero druga (IIIcia) „akcja JEŻDŻONE” – i było wyśmienicie. Notabene mógłbym na tym poprzestać, ewentualnie można było by zabawić się w poszukiwanie różnych substytucyjnych określeń do „WYŚMIENICIE”. Prawdą i faktem też, że najlepiej było by się znaleźć – w przypadku wtedy nie obecnych – razem z nami, na skateparku w Chrzanowie i dookoła niego by w pełni zrozumieć jak miło było. peeeeeeełłłłny czill, muzyka, JEŻDŻONE i grill – mało tego – tym razem postanowiliśmy wprowadzić pewne stałe elementy, w postaci fotosesji – przy czym od każdej kolejnej akcji rezygnujemy z określania konkretnych godzin, bo takowa trwa praktycznie cały dzień, do tego nie był bym sobą gdybym przy tej okazji nie zaznaczył, że czas jest pojęciem bezwzględnie względnym. kolejną określoną formą tego dnia były również warsztaty deskorolkowe,  z których skorzystało całkiem sporo dzieciaków – radocha dla mnie wielka, taki widok cieszy i to bardzo – kiedy to młodzieżowcy MAINTAINowcy, z własnej inicjatywy pomagają dzieciakom w łapaniu podstaw skateboard ‘u – tu muszę nadmienić, że warsztaty nie były konsekwencją chodzenia za młodzieżowcami i męczenia co by takowe przeprowadzili, a wypłyneło to od nich samych.  Spacerując wokół skateparku w tym dniu można było spostrzec wiele fajnych sytuacji, obrazów, zachowań jak i inicjatyw – a przede wszystkim poczuć bardzo ciepły i pozytywny klimat i nie chodzi mi o pogodę.   uwagę każdego przechodnia w pierwszej kolejności zwracała zapewne nie tylko muzyka jak i wyczyny JEŻDŻĄCYCH,  ale i sporo rodzin z dzieciakami oblegających skatepark, pierwsze kocyki tego jeszcze nie lata na trawce, trenujący b-boy’e, osoby grające na bębnach, a w opcji małego spontanicznego jam session do bębnów dogrywali beatboxerzy i nawijacze – którzy notabene pod koniec dnia przejeli sprzęt – w tym przypadku też nie będę ukrywał, że wszelkie próby mikrofonowe były bardzo dobre, jedyny zawód sprawił jedynie sprzęt a konkretnie „pierdzące” głośniki, które to owszem nadają się do słuchania muzy w zaciszu domowym, ale już totalnie nie dają rady w opcji mikrofon.

„akcja JEŻDŻONE” będąca akcją społeczną ludzi dla ludzi, której celem jest „aktywowanie przez bycie aktywnym” zaczyna powoli się rozkręcać, a co ważniejsze spełniać swoją misję – zaznaczam, jak i podkreślam po raz wtó®y aby co by nie mylić tego co czynimy z żadną bibą / imprezą. Jak już nie jednokrotnie wspominałem zarówno w słowie pisanym jak i mówionym: po prostu JEŻDŻONE, dobro czynione ponad podziałami.

Niebawem kolejna – ale jako, że zdaje sobie sprawę z faktu, że chleb i igrzyska mamy, tak więc poza tak nie inaczej czillem proklamowanym, w głowie i planach od czasu do czasu właśnie te igrzyska czyli większą już w ten czas BIBE w głowie mamy.

I jeszcze taki mały fakcik z wczoraj, wpadam wczoraj na chwil kilka na skatepark i słysze: „kiedy będzie kolejna akcja JEŻDŻONE”.

link

i to to powyżej, początkiem tego co tera tego niżej.  choć w sumie to nie tak. stało się pretekstem do tego, aby bardziej tą myśl rozwinąć, albo i też zaspokoić własną potrzebę wypisania się a jest Temat. ale i taką samą prawdą fakt, że lepiej mówić bo więcej można, lecz zapisać od czasu do czasu warto.  początkiem  - od czego najlepiej zaczynać – „akcji JEŻDŻONE” jest inicjatywa ludzi skupionych wokół jednego miejsca jakim jest skatepark co bezpośrednio łączy się z ich pasjami, o czym możesz przeczytać w „o co cho” na stronie poświęconej akcji.  szczerze przyznam, że na pierwszej ogarniętej tak zwanym własnym sumptem przez Zbiraszków – w pewnym sensie z powodów nie zależnych ode mnie, do tego złamany dek – pojawiłem się dosłownie na kilka chwil, choć klimat był wyśmienity. krótko po akcji młodzież w postaci Kuli głównego prowodyra, jąkneła cosik o tym żeby co pomyśleć.  teoretycznie nie trzeba było za wiele komórkowej szarości, znając ludzi, ich pasje (że wspólne) oraz przyglądając się konkretnym inicjatywom, jak i intencją w nich ukrytym.  no i wiadomo CO? że to co najprostsze sie najtrudniejsze okazuje. najlepiej zacząć od nadania jakiejś nazwy przedsięwzięciu - urzywając oldskulowej stylówki programów  Adama Słodowego, najkrócej byłoby stwierdzić, że po wielu przemyśleniach na które złożyłem setki jak nie miliony różnych obrazów generowanych przez życie, otrzymałem coś takiego:

„akcja JEŻDŻONE”  to akcja społeczna, której celem podstawowym jest:

„aktywować innych będąc aktywnym„

jako żem prosty człowiek, lubiący łopatologiczne myślenie, nazwanie akcji JEŻDŻONE, „akja JEŻDŻONE”, że tak powiem nie miało innej możliwości, bo wydaje się to być tak oczywistym, jak wiele innych życiowych oczywistości.

wpisanie tych kilku słów – będących komentarzem na FB – było spowodowane tym, że wiem ale niewiem czemu wszyscy traktują to co ma miejsce w postaci „akcji JEŻDŻONE” za „imprezę” – z czym notabene się nie zgadzam, jak i wszyscy inicjatorzy – choć zdaję sobie sprawę z faktu, że muzyka z głośnika, grill, baner jak i większe skupisko ludzi daje powód do pomyślenia o tym  w ten sposób. chociaż grill dla mnie osobiście kojaży się bardziej z posiadówką ze znajomymi, jeżeli chodzi o efekt końcowy to muzyka z słuchawki to to samo co z głośnika (w sumie słuchawka to taki głośnik ino mały), baner jest tym samym co obrazek lub plakat w pokoju, a widząc tyle ludzi co na Floriańskiej czy Krupówkach każdego dnia, nigdy nie słyszałem o tym żeby to jaka impreza była. pomijam, że we wspomnianym „o co cho„ dość mocno podkreślany jest ten fakt, że to inicjatywa społeczna – bo i też kto dzisiaj ze zrozumieniem czyta. Bo tak naprawdę przyglądając się temu zupełnie z boku, i analizując totalnie na chłodno, w odniesieniu do rzeczywistości – jak by nie kombinować inaczej nazwać tego nie można. inicjatywa jest od dolna, nikt nic chłopką nie kazał, wykazali zanany wszystkim poprawny proces realizacji własnych potrzeb – chcemy jeździć bo i tak to robimy, to dlaczego by nie przy muzyce a słuchawki zastąpić głośnikiem co by i Ci którym baterie np. padły mogli i muzyki słuchać jeżdżąć. grill, mikrofon, taniec jak i skupienie się wokół tym samym zainteresowanie to już  nic innego jak stworzenie temu możliwości. przy czym to wszystko nie za sprawą jakiejś firmy, która wpadła na skatepark traktując ludzi bez imiennie, a inicjatywy i połączeniu się ludzi niemalże żyjących na tym parku – oczywiście w cudzysłowie.

Mając nazwę, jak i poczucie idei płynącej z rozmów z całą ekipą, stworzenie na szybko loga parku, plakatu a za tym postawienie stronki, i opisanie wszystkiego co by było jasnym komunikatem- było już dla mnie postawieniem kropki nad j po i, kreską nad ó było zrobienie równie na szybko ręcznie baneru.  Nie pozostału w ten czas nic innego jak poczekać do niedzieli 4 kwietnia i uczestnicząc przyglądnąć się całosci akcji.  Bardzo szybko nastąpiła, zaraz po niej, dokonałem szybkiego podsumowanie które znajdziesz tutaj: http://kch.maintain.pl/2011/04/male-podsumowanie-i-pierwsze-foty-z-03-kwietnia/#more-57 .

Chwile po akcji, kiedy to sobie nad nią wszyscy wspólnie dyskutowaliśmy – nie omieszkałem wyraźnie zaznaczyć moich spostrzeżeń różnych ale przedewszystkim co do „incydentu” z mikrofonem – którym ku mojej uciesze, wszyscy byli zniesmaczeni.  Mam nadzieje że uświadomiłem fakt, że nic przeciw temu nie robiąc, biernie to wspierali. Bo reakcja pojawiła się dopiero w momencie kiedy wpadłem po obiadowej nieobecności, i kiedy to po kilku minutach,  nie mogąc już tego słuchać – a naprawdę byłem cierpliwy - ściszyłem mikrofon normalnie tłumacząc że freestyle nie na tym polega. okazało się że bez przeklenstw da rady nawijać, przy czym jest o wiele trudniejsze. cytując samego siebie „o to właśnie chodzi, po to ta AKCJA i  taka jej misja, jak ze wszystkim w życiu, należy próbować i starać się, a przede wszystkim rozwijać”.  Patrząc z perspektywy prawie 9h Akcji, to faktycznie był incydent, może i przez chwile śmieszny, przy czym z punktu widzenia przechodnia, który akurat na całe 9h spacerkiem mijał skatepark to co słyszał, w jego głowie bezpośrednio obarczyło wizerunek osób jeżdżących na deskach, rowerach i rolkach – a nie typa, który wpadł se kiepsko po nawijać. miłym okazał się pomysł – nie że se ja np. wymyślił, ale młodzieżowcy – ogarnięcia podczas następnej akcji warsztatów, dla dzieciaków, dla wszystkich, którzy będą chcieli spróbować.  chcemy zarażać ludzi szeroko pojętym LUZem, pokazując że skatePark i jego okolice to takie samo miejsce do odpoczynku i relaksu jak Park Miejski czy jaki kolwiek inny obiekt urzyteczności publicznej.

tak więc polecam, stałe monitorowanie akcji, jak i śledzenia jej rozwoju bo i sam ciekaw jest, póki co wszelkie bieżące informacje znajdziesz na: http://kch.maintain.pl

I Wiesz/Wiecie Co? jestem dumny  z młodzieżowców / zbirowców – swoim działaniem uświadamiają że tak nie wiele trzeba, co by mieć radoche. ciesze się że dane mi jest się w nią również zangażować, wesprzeć, poprzeć, pomóc, współtworzyć jak i stać się jej częścią.  to akcja, która ma w sobie ogromny potencjał społeczny, ponieważ takie miejsca „publiczne” występują w każdej społeczności, sktePark’ów mamy już sporo w skali Polski, a „akcja JEŻDŻONE” nie jest inicjatywą kierowaną do sponsora, a do społeczeństwa bo i wychodzi od niego. po za tym to „pure MAINTAIN” a to z kolei całe moje życie.

Spotkałem się również przy tej okazji z pewnym paradoksem, tj. opinią że należy się integrować ale skate to skate – rozumiem, bo sam od zarania dziejów jestem związany z deskorolka ale …..  - no właśnie to rozkminie w kolejnym poście.

nie zapomnij o „KOC”u, i sie widzim w niedziela, czyba że pogody nie będzie, to wiadomo siła wyższa :)

* do tego dodam że pisząc to, słuchałem se sobie, tego co poniżej, ino że tak teraz se myślem żem mógł był wspomnieć o tym na początku:

heee, zawsze miło wspominam każdy pobyt za wielką wodą. ten akurat sie tak przypadkiem w sumie poskładało, że na grubym rapie przebiegł, śruby w skokowym miałem więc na deskorolce nie upalałem, to za hulanie z prawdziwym 206 rapem się zabrałem. no, w sumie tak było, dzień w dzień z lokalesami na doooobrrrrym rapie, sporo zobaczyłem, sporo poznałem, samo dobro. a człowiek którego możecie zobaczyć na tym cut’cie to jeden z całej tamtejszej wielkiej ekipy z którą miałem przyjemność poznawać codzienne życie Seattle, tj. Asun reprezentant 206 zulu i MAD KREW zarazem. konkretnie w tym cut’cie dokonuje autopromo projektu Suntonio Bandanaz , pod linkiem wyżej, albo tym tutaj możecie znaleść więcej info o ziomeczku: http://www.freshchoppedbeats.com/suntonio.html .  ano, ano zajebisty wyjazd to był.  póki co nie zamulam i zapraszam do oglądnięcia, kolejnego przekazu EYE by LIVE:

W listopadzie 2010, miały miejsce w Szczecinku, warsztaty z Cold Cris ‘em z legendarnej ekipy b-boy ‘owej Dynasty Rockers. Warsztaty odbyły się za sprawa działań Wojciecha Kowalewskiego, bardziej znanego jako King ZULU BiG-W a.k.a Crazy Pastor.  . Szczególy akcji:http://realhiphopculture.com/2010/10/21/cold-chris-legenda-breaka-w-polsce/ . Materiał zostal nagrany przez ZULU ekipe ze Szczecinka, zgrany na dvd, pokonał kilkaset kilometrów za sprawą Poczgty Polskiej, do mnie. z DVD na dysk, po czym zabrałem się za szybki montażyk. Tak więc moim skromnym wkładem poza duchowym, jest montaż, a co za tym idzie 29 minut i 42 sekundy mam nadzieje dobrego dla Was przekazu. Także przekazuje w Wasze ręce świeżutki montażyk by kedlaW:

Resumując, zakres prac:

nagranie materiału:  ZULU ekipa Szczecinek

grafika do montażu: kedlaW

montaż (audio & video): kedlaW

choc jeżeli mam byc szczery to slucham właśnie tego wałka, przy czym w wersji instrumentalnej:  http://www.youtube.com/watch?v=HHTP_adoeZE . mam wrażenie żę należało by się odnieśc do tego co poniżej, tj. treści – choc najpewniej przed samym soba to napewno – bo z wszystkich chorych mniej lub bardziej koncepcji na to miejsce najpewniejszą wydaje się byc tylko jedna, ale łotym może później.

klatka schodowa, schody, jeden, drugi kolejny, wraz z następnymi coraz lepiej słyszalna rozmowa Pań sprzątających: ….. no i wyobraź sobie że te spodnie u Tej, no wiesz tej z targu, od Tamtej, no…, no i wyobraź sobie, że te spodnie są uszyte jak na mnie normalnie - tak, no co Ty  cudownie – no ale wiesz rękawy troche za długie, ale ja sobie je tak, podginam no i dobrze jest…

ładunek emocjonalny towarzyszący tej historii jest nie do opisania, należało by przeżyć, zresztą każdy z Was każdego dnia dość sporo podobnych historii ma – lepiej by chyba z tego punktu patrząc - powiedzieć ”zobaczyć” lub „dojrzec”. a że zagmatwanej głowie dość dwie słowie, w oceanie myśli, wyspa tematu się pojawiła w postaci szybkiego hasła związanego z różnicą pokoleń, kilka obrazów wyświetlonych obok siebie, ogólnie rzecz ujmując gdyby w ten obrazek wstapic „starsza młodzież” temat wiodacy to. np. bo na fb, mołodzież – no na nk, itd. – oczywista to generalizacja, to też i inna zachwiana teoria. bo notabene te granice się zacierają. wrastają w siebie, wzajemnie kożystając z doświadczeń, wzorów, klimatu, czy też sięgając po punkt widzenia. a wracając do emocji – sporo energii w tym było – kotoś by rzekł że przyziemnie – ale nie o to chodzi. tylem to i na teraz, a na szybkiej końcowej okazji, te wszystkie słowa tu bardziej dla siebie zbieram, dobrym punktem to do siebie odniesienia.  telefon właśnie się odezwał – alternator do wyrzucenia – no i znowy cały dzień szlak trafił – trzeba za tym polatac. …..

[2008.07.07] …..  Nadal jestem w górach, w miejscu w którym się odnajduje, piękno jego jest niepojęte. Po całym dniu pracy, nawet gdy pada deszcz, spacer w takim otoczeniu jak tu, pozwala na roześmianie duszy i na ciepłe myśli. Nieskończone pokłady energii, jak dla mnie. Każdy chyba w życiu szuka swojego miejsce, aczkolwiek druga połowa jest równie a nawet bardziej ważna.  Ktoś po prostu tu się pojawi, zwróci uwagę na piękno tych okolic (nawet największy emocjonalny zwyrodnialec). Dla mnie właśnie te „okolice” to zdecydowanie coś więcej, bywałem w wielu miejscach (wiele chciałbym zobaczyć i poczuć jeszcze), uwielbiam Toruń, stromizny San Francisco, zieleń Seattle, nasze morze – ale to czego doznaje w tych „okolicach” jest nie porównywalne z niczym. Czuje że nawiązuje się coraz większa więź z każdym pagórkiem, drzewem, wiatrem a nawet i kroplą deszczu. Zrozumiałym jest dla mnie fakt, że wpływ na to ma wiele różnorakich czynników włącznie ze splotem konsekwencji wielu faktów w moim życiu. Ale liczy się tu i teraz, czyli życie właściwe, cel który obieramy a przede wszystkim droga – choć i jak wszystko  to również ulega dyskusji ( link do posta). 

Po całym dniu czegoś co nazywamy pracą, wkręcił mi się w głowie spacerek, od tak do sklepu w wiosce w której aktualnie przebywam. Szczęście chciało że potrzeba zrównolegliła się z przerwą w opadach deszczu (wedle wskazań statystycznych, w skali roku,  miesiąc lipiec dostarcza najwięcej tej rozrywki). Nie zastanawiając się, odłożyłem lapciaka, zgarnąłem z łóżka kurtkę przeciwdeszczową, uruchomiłem buty i podążyłem szlakiem chodnikowym w stronę sklepu. Powietrze z reguły tutaj bije świeżością, deszcz dodaje mu efektu redbulla:).  W drodze jak to mam w zwyczaju zanurzyłem się w oceanie myśli, bez konkretów, taki kogel mogiel, który towarzyszy mi jak i Tobie bez ustanku praktycznie.  W dużej mierze to leczo myślowe wypełniał zachwyt dla otaczających widoków, uwielbiam patrzeć na to wszystko dookoła, w każdej sekundzie pomimo ogromu i stateczności mocarnych gór można zobaczyć coś nowego a za tym idą emocje. Kiedy już dotarłem do sklepu,  ogarnąłem symboliczne zakupy, w czasie gdy kierowałem się do wyjścia, z nieba poleciał deszczowy wodospad.  Jak wiadomo życie zaskakuje, nigdy w życiu obserwowanie deszcze nie sprawiło mi tak wiele radochy. Powstrzymałem się od pływania w kałużach jak i spływem nurtem deszczówki. Co mnie zafascynowało? Spektakl!  - taak nierówno mam pod sufitem, ale przyzwyczaiłem się już do tego, poza tym wiesz jak jest, jeżeli  trudno Ci z czymś żyć,  należy się z tym pogodzić:)  - pierwszy raz w życiu patrzyłem na deszcz niczym na musical, idealnie wyreżyserowaną sztukę z fantastycznymi efektami dźwiękowymi.  Wszystko w jednym miejscu, nie dość że w pierwszym rzędzie to do tego jeszcze praktycznie  bierzesz udział w tym przedstawieniu. Stojąc pod sklepem, w śród  kilku osób, wyłączałem to otoczenie, skupiając się na przedstawieniu którego byłem świadkiem, muzyce wygrywanej przez spadający deszcz oraz idealnej choreografii realizowanej przez wiatr . Nie zabrakło również światła, którego głównym koordynatorem było słońce realizujące swoją wizję poprzez umiejętne użycie filtrów  w postaci chmur – życie zdecydowanie – umysł nasz ma nieograniczone możliwości a my sami mamy tak nie fajną przypadłość do zamykania go w zagrodzie. Spróbuj kiedyś popatrzeć tak na deszcz, wybierz sobie dogodne miejsce – na szczęście całe w tym przypadku niema kolejek, niedostępnych biletów i sztywniaków którym się wydaje że wszystko wiedzą.  Ja osobiście czekam na kolejne sztuki:) wszędzie są niepowtarzalne.  Cholernie szkoda że tak mocno żyjemy schematami, tak wiele nam zasłaniają.  Jeżeli sądzisz i myślisz sobie „no nieźle chłopaczyna musiał być porobiony” to jesteś w błędzie – to właśnie trzeźwość którą udaje mi się zachowywać od pewnego czas, po latach tłumienia , pozwoliła mi m.in. na to.  W sumie już nie mam siły ale dodam że to suma z grubsza skończonej i sformułowanej liczby sytacji, a z chudsza końca niema.